[ مقدمه ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ حمد وثناء شكر وسپاس حضرت حكيم خبيرى را سزاست وساحت عزت منعم قديرى را رواست كه بر وفق حكمت بىانتهاء وبر طبق كريمه رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها أساس نه أفلاك بلند رواق گردون با اين عظمت از وهم وقياس بيرون بفرمان كن فيكون أو بىعماد وستون برپاست ورزق را تبه‌خواران در كارخانه رافت ورحمت بيچون أو آماده ومهيّاست وبمقتضاى حكم كامله وقدرت شامله قامت نوع انسان را در مقام وَفَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا به تشريف وَلَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ سرافراز واين صدف كرا بوديعت نهادن گوهر ادراك ونفس ناطقه شرف ارزانى داشت وبا وجود خلقت عقل در ايشان ايشان را بارسال رسل وانزال كتب بجهت اتمام حجّت در هر عصري رسولي برگماشت رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ وَكانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً پس در هر زماني از أزمنة فرستاد رسولي تا مژده دهد مطيعان را بثواب وبترساند عاصيان را از سختى عذاب أو تا آنكه نباشد از براي آدميان حجّتى بعد از پيغمبران وصلوات بر خاتم پيغمبران